Historia  Zarząd i biuro  Struktura  Nasi Darczyńcy  Linki   Kontakt

Nasze placówki
Centrum Działalności Charytatywnej
Centrum Mediacji i Pomocy Rodzinie
Pomoc dla dzieci niepełnosprawnych
Ośrodek adopcyjno-opiekuńczy

Prawa dziecka
Konkursy
Wydawnictwa
Wypoczynek letni i zimowy
Nasza galeria
 


O ośrodku

Kontakt

Działalność

Współpraca

Szkolenia

Dokumenty

Warto przeczytać

Jesteś w ciąży
ale...

Działalność Ośrodka Adopcyjno – Opiekuńczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci

I Historia i rozwój Ośrodka Adopcyjno- Opiekuńczego TPD

Okres dzieciństwa wymaga bezpośredniej obecności tego, kto kocha i daje poczucie bezpieczeństwa. Jeśli go nie ma przychodzi cierpienie Trudno jest naprawić cierpienie spóźnioną miłością. Szczęśliwe dzieciństwo jest warunkiem prawidłowego rozwoju osobowości.
Bez szczęśliwego dzieciństwa całe życie jest niepełne Jeżeli zdarzy się, że biologiczni rodzice nie są w stanie sprostać temu zadaniu należy dołożyć wszelkich starań, aby dziecko znalazło się jak najszybciej w rodzinie adopcyjnej, zastępczej lub w innej formie opieki .Temu właśnie służyła i służy praca Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego TPD. Warszawski Ośrodek Adopcyjno- Opiekuńczy powstał w 1960 roku przy Towarzystwie Przyjaciół Dzieci z inicjatywy ludzi związanych wspólną ideą uporządkowania spraw adopcyjnych i zapewnienia dzieciom-sierotom naturalnym i społecznym zastępczego środowiska rodzinnego.
Był w Polsce pierwszą placówką podejmującą się tak ważnego i trudnego zadania. Ogromną rolę inspiratorską odegrała Teresa Strzembosz, która w Ośrodku pracowała społecznie aż do śmierci, tj. do 1970 roku. Praca Ośrodka była przez cały czas wspomagana przez grupę ludzi różnych zawodów: psychologów, lekarzy, pedagogów, prawników, którym leżało na sercu rozwijanie działalności służącej dziecku.
W prace Ośrodka zaangażowały się społecznie takie osobistości -prawnicy jak: prof. Seweryn Szer, prof. Andrzej Stelmachowski, prof. Adam Strzembosz i inni.
W wyniku ich starań i zabiegów, w roku 1964 wprowadzono zmiany w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym ustanawiając adopcję pełną , która zrywała i zacierała więzy między dzieckiem a jego rodziną biologiczną oraz wprowadzała tzw. zgodę blankietową, tj .wyrażanie przez matkę czy też rodziców naturalnych zgody na adopcję ich dziecka przez nieznaną im rodzinę .Na tamte czasy były to niezwykłe zmiany - dawało to dziecku, rodzinie adopcyjnej jak również rodzinie naturalnej możliwość zachowania dyskrecji, a przede wszystkim, pozwalało godnie powierzać dzieci do adopcji.
Od 1960 roku do chwili obecnej Ośrodek powierzył ponad 3.500 dzieci do adopcji, ponad 1000dzieci do rodzin zastępczych, utworzył 21 Domów Rodzinnych, w których rodzinę znalazło 127 dzieci, zorganizował Poradnie ds. Rodzicielstwa Zastępczego, tworzył rodziny terapeutyczne, uruchomił pierwszy w Polsce Adopcyjny Telefon Zaufania, podjął takie kierunki pracy jak: pomoc dorosłym adoptowanym w poszukiwaniu swoich rodzin naturalnych, pogłębił pracę z matkami, które nie mogą wychowywać swojego dziecka.

II  Diagnoza problemu społecznego będącego przedmiotem działalności Ośrodka

Analizując przyczyny sieroctwa społecznego, mówiąc w bardzo dużym uproszczeniu to: bezrobocie, rosnąca anonimowość, brak mieszkań, tendencja wzrostowa patologii społecznej .Niepokojący jest również fakt wzrostu ilości sierot społecznych, spowodowany rozbiciem struktury rodzinnej prowadzący do powstania rodziny niepełnej lub zupełnego braku rodziny w sensie społecznym, co stanowi potencjalne zagrożenie dla prawidłowego rozwoju dziecka (najgroźniejszy czynnik - to alkoholizm). Z drugiej strony, wyraźnie zwiększa się ilość małżeństw, które nie mogą mieć dzieci na drodze naturalnej. Wiele rodzin pragnie więc stać się rodzicami na drodze adopcyjnej, ale też wiele z tych rodzin, które już adoptowały - przeżywa specyficzne trudności wychowawcze. Dzieci adoptowane zbyt późno są informowane o swoim pochodzeniu, narasta problem dorosłych adoptowanych, pragnących poznać swoje rodziny biologiczne.
Coraz więcej kobiet, w tym nieletnie, nie wiedzą, jak rozwiązać problem niechcianej ciąży. Zwiększa się ilość małżeństw, które ze względów materialnych nie mogą wychowywać kolejnego dziecka.

III Status prawny Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego TPD

Warszawski Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy TPD został powołany do życia w roku 1960, zgodnie ze Statutem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, jako organizacji społecznej pracującej na rzecz dziecka i rodziny od ponad 85 lat . Pracą Ośrodka kieruje powołany przez Prezesa Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego - dyrektor Ośrodka. Do roku 2005-była nim pani Halina Kmiotek.
Od 2006 funkcję tę sprawuje pani Monika Jagodzińska. W ramach Ośrodka pracuje społecznie Komisja Kwalifikacyjna ds. Adopcji i Rodzin Zastępczych .
Jej skład stanowią specjaliści zakresu prawa, pedagogiki, medycyny, psychologii, a także dyrektor i pracownicy merytoryczni Ośrodka. W roku 1993, Ośrodek został zarejestrowany jako placówka niepubliczna pod nr.268 i wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Ośrodek pracuje w oparciu o własny Statut, Regulamin oraz o przepisy Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 30 września 2005r w sprawie Ośrodków Adopcyjno - Opiekuńczych .
Ośrodek podlega merytorycznie Wydziałowi Spraw Społecznych Mazowieckiego Urzędu i jego praca, rok rocznie, oceniana jest pozytywnie. Działalność Ośrodka jest finansowana na podstawie wieloletniej umowy, tj. do 2009 roku, przez Prezydenta Warszawy.
Zakres pracy Ośrodka jest uzależniony od stanu zatrudnienia i środków finansowych będących w dyspozycji Ośrodka. W ramach swej działalności statutowej, Ośrodek współpracuje z Domami Dziecka, Sądami Rodzinnymi, Szpitalami Ginekologiczno-Położniczymi, z Ośrodkami Pomocy Społecznej, z Ośrodkami Adopcyjno-Opiekuńczymi w całej Polsce oraz z innymi placówkami opiekuńczo-wychowawczymi. Najważniejszym oparciem dla pracy Ośrodka jest Szpital Kliniczny im. Prof. M. Michałowicza - Oddział Preadopcyjny, który od wielu lat prowadzi Prof. Barbara Rymkiewicz - Kluczyńska, a w którym niemowlęta pozostające pod naszą opieką są diagnozowane i rehabilitowane.

IV Zadania Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego

Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy, jest placówką diagnostyczno - konsultacyjną.
Zajmuje się pozyskiwaniem kandydatów do zastępczego środowiska rodzinnego oraz przygotowaniem ich do pełnienia ról rodzicielskich, gromadzeniem informacji o dzieciach potrzebujących opieki rodzicielskiej, kwalifikowaniem i doborem dzieci do odpowiedniej formy zastępczego środowiska rodzinnego. Na tę pracę składa się więc: diagnozowanie kandydatów na rodziny adopcyjne, zastępcze prowadzenie tych rodzin, pomoc bezdzietnym małżonkom w adopcji dziecka, praca z rodziną naturalną oferując specjalistyczną pomoc kobietą w nie akceptowanej ciąży. Ośrodek również pomaga dorosłym wychowankom rodzin adopcyjnych i zastępczych w poszukiwaniu swoich korzeni biologicznych, prowadzi grupy wsparcia dla rodzin adopcyjnych i zastępczych, mających problemy wychowawcze z dziećmi i warsztaty dla rodzin adopcyjnych, zakwalifikowanych do adopcji dziecka. Prowadzi również szkolenie rodzin zastępczych programem PRIDE oraz Adopcyjny Telefon Zaufania.

V Działania podejmowane przez Ośrodek, dla realizacji zadań.

Do Ośrodka zgłaszają się małżeństwa w wieku 25-36 lat pragnące przysposobić niemowlę do roku życia, z całego województwa mazowieckiego. Kandydaci powyżej 40 roku życia mogą się starać adopcję dziecka powyżej roku. Ośrodek przygotowuje więc małżonków do rodzicielstwa zastępczego dla dziecka osieroconego. Ważnym rodzajem pracy jest udzielanie wsparcia i pomocy psychologicznej, pedagogicznej, prawnej już istniejącym rodzinom adopcyjnym i zastępczym oraz dorosłym adoptowanym. Niezwykle trudna, a zarazem ważna jest pomoc nieletnim i pełnoletnim kobietom, które są w ciąży, a nie widzą możliwości wychowania dziecka. Dla kobiet, które nie mają warunków do poprowadzenia ciąży, Ośrodek organizuje pobyt w Domach Samotnych Matek, miejsce na poród w jednym z warszawskich szpitali ginekologiczno-położniczych. Samotnym matkom i małżeństwom pragnącym oddać dziecko do adopcji Ośrodek udziela pomocy prawnej, psychologicznej, pomaga im w podjęciu ostatecznej decyzji co do dalszych losów dziecka, a w przypadku deklarowanej wcześniej chęci przekazania dziecka do adopcji, załatwia wszelkie formalności prawne. Dla rodzin adopcyjnych i zastępczych, dla kobiet w nieakceptowanej ciąży, dla dorosłych adoptowanych - Ośrodek uruchomił Adopcyjny Telefon Zaufania. Tą drogą zainteresowani mogą uzyskać bezpośrednią pomoc. Podejmowane m.in. zadania, przede wszystkim, mają na celu zmniejszenie liczby dzieci pozostających bez rodziny, właściwe przygotowanie rodzin adopcyjnych do przyjęcia dziecka biologicznie obcego. W Ośrodku zatrudnionych jest 7 osób, co stanowi 5 etatów i 2-zlecenia. Na co dzień, Ośrodek pracuje w oparciu o społeczną Komisję Kwalifikacyjną ds. Adopcji i Rodzin Zastępczych, w składzie 7-osób do zadań której należy analiza i ocena pracy Ośrodka, udzielanie fachowej i kompetentnej pomocy Ośrodkowi, kwalifikowanie dzieci i rodzin do określonej formy opieki zastępczej w oparciu o przygotowaną przez pracowników Ośrodka diagnozę i dokumentację, zarówno rodziny jak i dziecka. Pracownicy Ośrodka są zespołem pracującym na rzecz dziecka od wielu lat. Są to osoby z odpowiednimi kwalifikacjami i wiedzą zdobytą poprzez wieloletnie doświadczenie. Biorą udział w licznych szkoleniach, konferencjach naukowych, warsztatach dotyczących pracy z dzieckiem osieroconym. Prowadzą szkolenia i praktyki dla studentów Uniwersytetu Warszawskiego – Wydziału Pedagogiki, prowadzą prace magisterskie na tematy opieki nad dzieckiem osieroconym.

VI Warunki kwalifikacji rodzin adopcyjnych
i zastępczych

Rodziny pragnące stać się rodzicami adopcyjnymi czy też zastępczymi, muszą spełnić określone wymogi formalne. Podstawowe wymagania stawiane kandydatom do stworzenia rodzin adopcyjnych, zastępczych są formułowane w oparciu o: a) Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy, b) Ustawę o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 roku z późniejszymi zmianami, wraz z Rozporządzeniem o Rodzinach Zastępczych.

Warunki formalno-prawne przy kwalifikacji w Ośrodku Adopcyjno- Opiekuńczym TPD w Warszawie, są następujące:

-właściwe motywacje do adopcji dziecka u obojga małżonków,
-małżeństwo trwające co najmniej 5 lat,
-dobre zdrowie fizyczne i psychiczne,
-odpowiednie warunki materialne i mieszkaniowe, umożliwiające wychowanie dziecka,
-odpowiednia różnica wieku między adoptowanym i adoptującym, - niekaralność,
-zgoda małżonków do wzięcia udziału w przygotowaniu ich do rodzicielstwa zastępczego.

Jeżeli kandydaci na rodziny adopcyjne i zastępcze, spełniają warunki formalno- Prawne - zostają wówczas włączeni w proces przygotowania ich do pełnienia ról rodzicielskich. Przygotowanie obejmuje zarówno szkolenie indywidualne, które ma na celu dostarczenie rodzinie pełnego wglądu w swoje motywacje, rozeznanie co do możliwości sprostania rodzicielstwu adopcyjnemu. Daje to również kandydatom, możliwość zmiany własnych postaw, przekształcania swoich oczekiwań wobec dziecka, przezwyciężania swoich kompleksów co do bezpłodności. Pomaga to rodzinie świadomie i odpowiedzialnie podjąć decyzję adopcji dziecka. Przygotowania grupowe z kolei, pozwalają kandydatom na rodziców adopcyjnych i zastępczych wejść w bardzo trudne i skomplikowane problemy związane wychowaniem i opieką dziecka małego jak i starszego, pozwalają dzielić się swoimi problemami z innymi rodzinami, które są w takiej samej sytuacji .Przygotowanie rodzin do pełnienia ról rodzicielskich jest procesem złożonym. Może więc trwać 8 do 10 miesięcy. Ostateczna decyzja jest podejmowana przez Komisję ds. Adopcji i Rodzin Zastępczych.

VII. Zasady tworzenia zastępczego środowiska rodzinnego dla dziecka

Metody pracy Ośrodka z rodziną adopcyjną, zastępczą, matką naturalną dziecka, dzieckiem powierzanym do rodziny

Praca z rodziną adopcyjną, zastępczą

Praca diagnostyczna pracowników Ośrodka, z rodziną chcącą stworzyć środowisko zastępcze dla dziecka jest zadaniem trudnym i odpowiedzialnym. W Ośrodku diagnoza oparta jest o program będący programem autorskim pracowników Ośrodka. Przy rozpoznawaniu rodziny, Ośrodek posługuje się następującymi metodami: rozmowa informacyjna, rozmowa o charakterze klinicznym (biografie, obserwacja), sporządzenie i omówienie testów projekcyjnych m.in. test „drzewo”, zebranie i omówienie dokumentów, przeprowadzenie wywiadu wstępnego, kwalifikacja rodziny przez Komisję Kwalifikacyjną.

Praca z matką, rodzicami naturalnymi dziecka.

Praca z matką naturalną lub rodzicami dziecka, którzy rozważają powierzenie dziecka do adopcji, rozpoczyna się wstępną rozmową i wspólnym szukaniem możliwości samodzielnego wychowywania dziecka, pomocą matce w godnym urodzeniu dziecka. Jeżeli matka lub małżonkowie nie widzą możliwości zajęcia się dzieckiem, przeprowadzany jest wywiad i po 6 tygodniach regulowanie sytuacji prawnej dziecka.

Przygotowanie dziecka do powierzenia rodzinie

Ośrodek umieszcza dziecko na badania preadopcyjne w Szpitalu Klinicznym AM im. Prof. M. Michałowskiego. Przeprowadzane są konsultacje z lekarzami prowadzącymi dziecko, co do stanu jego zdrowia i rozwoju. Badanie dziecka przez okres co najmniej 6 tygodni, kończy się otrzymaniem epikryzy, która jest omawiana na posiedzeniu Komisji Kwalifikacyjnej.

Powierzanie dziecka rodzinie.

Po zakwalifikowaniu dziecka do rodziny pracownik Ośrodka przedstawia rodzinie opracowaną epikryzą dziecka, a następnie wspólnie z pracownikiem Ośrodka, rodzina spotyka się z lekarzem prowadzącym dziecko. W rozmowie z lekarzem, małżonkowie otrzymują diagnozę i prognozę rozwoju dziecka, dowiadują się o możliwie wszystkich problemach na jakie trzeba zwrócić uwagę podczas opieki i wychowania .Wówczas rodzina podejmuje decyzję co do przyjęcia dziecka do swojej rodziny i bycia dla niego rodzicami na dobre i na złe.

 
   
 
WSZYSTKIE DZIECI SĄ NASZE !!!